Kan het niet los laten! Deze weblog zwerft al een paar jaar over het wereldwijde web en ik plant nog zelden hier een bericht neer. Maar dat wil niet zeggen dat er niets gebeurt. Integendeel zelfs.

Heb net een heerlijk weekend achter de rug in Valkenburg, een weekend van gezelligheid, Kolonisten, lachen, familie en feest.

Ondertussen werk ik alweer bijna een jaar in Tilburg en ben ik in de vakantieperiode plaatsvervangend teamleider geweest en help ik komende week bij sollicitatiegesprekken.

En gisteravond zag ik Sting. Live in het Gelredome. De gemiddelde leeftijd van de bezoeker lag rond de 45, maar dat mocht de pret niet drukken…gaaf om eens gezien te hebben!

Zo.  Dat is alweer een tijd geleden… Ik zit namelijk momenteel weer in mijn volgende vakantie! Het lijkt nu net alsof ik helemaal niets te doen heb en van vakantie naar vakantie leef…maar de stilte op deze blog is bewijsstuk 1 dat dit niet zo is. De weken zitten soms erg vol, daarom is het nu heerlijk genieten van 3 weken….niets! Het voelt een beetje nutteloos, maar dat is stiekem ook wel eens lekker…

Besloten om geen vakantie te boeken deze keer, maar tot nu toe vermaak ik me prima! Geweldige musical Mary Poppins gezien in Scheveningen, naar Eindhoven geweest, nog te doen: Amsterdam, Efteling, helpen verhuizen naar Limburg, relaxen in Den Bosch en een bezoek aan Sanadome. Daarnaast heb ik nog iets ontdekt wat helpt ontspannen: Wreck this journal. Eigenlijk is het de bedoeling dat je het boek kapot maakt, maar met een creatieve draai eraan krijg je een mooi verzamelwerk van leuke pagina's. Ook kan ik vast nadenken welk nummer ik wil leren op de piano…beide mooi!

Al met al een vxe9xe9l betere vakantie dan de vorige!

Hoe ik het voor elkaar krijg snap ik nog steeds niet helemaal. Precies op de 1e dag van de vakantie zo beroerd worden dat je je vakantie af moet zeggen. Ging ik na 3 jaar eindelijk terug naar Slowakije, word ik ziek. Erg jammer, om het maar beleefd te zeggen. Gelukkig springen dan meteen lieve vrienden en familie naar voren met allerlei leuke plannen, waardoor het toch nog vakantie werd!

Het was een vakantie met een berg bloemen en mooie foto’s daarvan (rara, waar was ik, het klinkt te stoffig om het toe te geven), met Zweedse meubels en een enorme Intratuin, Benjamin Button, ontbijt met fruitsalade en croissants en voorbereidingen voor de verjaardagen van de kleintjes van de familie, ze worden alweer 3 en 1 jaar! Time flies…en nu weer aan het werk. En een vakantie boeken voor de zomer, iemand een optie voor een land wat ik gezien moet hebben? Laat het me weten, ik kan namelijk niet kiezen!

Nieuw project 1: Van 11 t/m 14 maart naar Zweden en rondkijken in de Uppsala! (volgens mij wordt het zo geschreven…)

Nieuw project 2: Of in ieder geval een deel ervan…even op de klassieke route, in plaats van Guus Meeuwis en Leonard Cohen .

Hiep hiep hoera, 23 jaar! Gezellige dag gehad, veel te vaak taart gegeten, carnaval is gelukkig ook weer voorbij…en vandaag kwam er nog een kaart binnen. Uit Zweden. Want daar zit een mijn maatje voor haar stage van 4 maanden. Er stond op: ‘als je eens een weekend vrij bent, kom gerust langs!’. En daarnet inderdaad maar eens even zitten kijken of het haalbaar is om even aan te waaien (in een vliegtuig welteverstaan ).

En o help, voor de enige optie als retourvlucht zijn er nog maar 4 stoelen vrij. Dan heb ik zoiets van: ‘Ik moet opschieten!’. Reactie van vader: ‘Wat maakt dat nou uit? Je hebt er toch maar 1 nodig?’ O ja. Zo kun je het ook bekijken. Maar hopelijk gaat het lukken!

Mijn beste voornemen dit jaar was om niet allerlei goede voornemens te hebben. Vaak vergeet ik ze nogal snel namelijk… maar nu heb ik toch een ernstig goed voornemen! Dit jaar ga ik foto’s afdrukken. Sinds het tijdperk van de digitale foto’s staat er genoeg materiaal op mijn computer, maar gewoon eens een fotoalbum doorbladeren is ook erg prettig!

Als stimulans heb ik een album gekocht…nu nog een selectie gaan maken uit al die foto’s. Dat duurt vaak nog veel langer…want ‘die vakantie’ en ‘o ja, dat feestje’…nog genoeg te doen! Morgen heb ik een vrije dag (ja, lang leve 36 uur werken, ben blij met soms een vrije dag! )…. dat wordt lekker foto’s spitten!

En dit jaar komen er hopelijk ook weer mooie foto’s uit Slowakije en Maastricht bij! Nu nog de echte zomervakantie boeken…Iemand een goed idee?

Nog iets trouwens…van mij mag die zomer wel weer komen!…

Zo tegen de jaarwisseling begin ik altijd te reflecteren. Hoe heeft het jaar eruit gezien, is er veel veranderd, voortaan zaken op een andere manier aanpakken? En ineens bedenk je je dan dat er nog een weblog over het wereldwijde web zwerft. Wat mensen ook wel lazen om op de hoogte te blijven hoe het met mij gaat of met de dingen die ik zie. Nou mensen, ik ben er nog hoor! Het is bijna 2 maanden geleden dat ik hier iets schreef en dat zijn nou net de twee maanden dat ik aan het werk gegaan ben.

Want het afgelopen jaar is er veel veranderd. Ik heb mijn Bachelor binnengehaald, ben verhuisd naar een vertrouwde plek, heb een baan gevonden…ben dus eigenlijk mijn leven nog opnieuw aan het inrichten!

Het kost soms ook behoorlijk wat energie, dat inrichten. 36 uur per week nieuwe indrukken, je weg vinden op een nieuwe plek en binnen een nieuw team. Nu niet alle indrukken meer even indrukwekkend zijn voel ik me steeds meer op mijn gemak en begin ik langzaamaan mijn plaats te vinden. Het schijnt dat ik mezelf een half jaar de tijd moet geven om alles te leren kennen. Daar kan ik me steeds beter een voorstelling van maken.

Ondertussen trek ik steeds meer de conclusie dat werken in de hulpverlening ingewikkeld is, maar ook erg bijzonder en leuk!

De grappen waren hier en daar al opgegooid: ‘Nou, dan kan ik mijn auto terugverdienen!’. Het was de bedoeling dat we met wat collega’s van mijn vorige werk een casino van dichtbij zou gaan bekijken. Gisteravond was het zover en ik heb me over de ene na de andere situatie verbaasd.

We hadden lol, maar als je met 5 euro speelt lacht men je vriendelijk toe: Je maakt dan toch geen kans…De buurman bij de automaten had nl. al 800 euro op de teller staan…en hij zei dat hij de tel kwijt was geraakt bij het gokken hoeveel hij eraan besteed had.

De verleiding is voor veel mensen in zo’n gebouw erg groot. Ik ben misschien te naief, maar er moet nog heel wat gebeuren wil ik 7000 euro op 1 getal bij de roulette inzetten of om kwart over 1 ‘s nachts als zeventigjarige achter de bingo-automaat vandaan komen. Bizar.

Het is rond!

Gisteren heb ik een contract getekend voor 36 uur…en meteen een vast contract! Per 1 november ga ik dus in Tilburg aan het werk!

Om het verantwoordelijkheid nemen nog maar even een versnelling te verhogen…ben ik vanaf volgende week in het bezit van een Opel Corsa van 4 jaar oud, 68.000 km op de teller…dus kan er als het goed is nog wel even mee vooruit!

Er verandert soms in een week veel. Maar ik heb er vertrouwen in dat dit goede veranderingen zijn!

Dat is wat ik voornamelijk aan het doen ben. En dat bouwen gaat nog best hard ook!

De afgelopen tijd ben ik druk met het bouwen aan werk in de kerk, aan een nieuw huis van lieve vrienden (volledig onder de verf naar huis fietsen…), mijn ijzer begint langzaamaan weer op peil te komen, bouwen aan muziek…11 december komt het eerste ‘optreden’ al. Ben het liedje van ‘Hallelujah’ van Leonard Cohen volledig aan het uitzoeken, best ingewikkeld nog allemaal, maar goed. Er wordt een bandje gevormd van beginnende muzikanten en op xe9xe9n van de sociale evenementen van dit dorpje worden we op het podium geplant. Ben benieuwd! Het is eigenlijk dus hard bouwen aan de toekomst…want volgende week heb ik weer sollicitaties. En wat ik nog veel leuker vind…als het allemaal doorgaat sta ik volgende jaar mei weer in Slowakije te bouwen!